St Christelijke Lectuur Centra – al meer dan 75 jaar de christelijke boekenspecialist mensen christelijke louboutin

Over CLC Bertus Keuter 2017-01-24T10:20:27+00:00

Doel

Христианская распродажа образцов-color:#e0dede;">

CLC staat voor Christelijke Lectuur Centra. Wij maken deel uit van een wereldwijde zendingsorganisatie die in 49 landen werkt aan verspreiding van christelijke lectuur.

Het doel van CLC is om christelijke lectuur beschikbaar te stellen, zodat mensen tot geloof komen in de Here Jezus Christus en verder groeien in hun geloof.

Visie

Wij ondersteunen het werk van CLC wereldwijd met kennis en financiën en genieten daarvoor de anbistatus. Bijv.: het team in Sofia (Bulgarije) wordt vanuit Nederland maandelijks ondersteund. Dit werk is in 1993 gestart, en korte tijd later werd het zakendoen door inflatie praktisch onmogelijk. Toch is het bijna de enige christelijke boekhandel op een bevolking van ruim 7 miljoen; daarom is het belangrijk om deze winkel te laten bestaan. Door middel van hun website reikt de kracht van het geschreven woord zelfs verder dan de landsgrenzen.

CLC wil dienstbaar zijn aan de lokale christelijke gemeenschap. Wij verzorgen graag boekentafels voor speciale evenementen en conferenties. Ook als u zelf voor uw kerk of gemeente een boekentafel wilt organiseren (eenmalig of op regelmatige basis) zijn wij u graag van dienst. Neemt u daarvoor contact met ons op.

Boekhandel CLC Bulgarije

Boekwinkel in Bulgarije

Landen

CLC Australia  AT

CLC Belarus  BY

CLC Bulgaria  BG

CLC Canada  CA

CLC Switzerland  CH

CLC Colombia  CO

CLC Cyprus  CY

CLC Ecuador  EC

CLC Spain  ES

CLC France  FR

CLC Germany  DE

CLC Hungary  HU

CLC India  IN

CLC Italy  IT

CLC Japan  JP

CLCKenya  KE

CLC Korea  KR

CLC Panama  PA

CLC Philippines  PH

CLC Poland  PL

CLC Portugal  PT

CLC Romania  RO

CLC Russia  RU

CLC Thailand  TH

CLC United Kingdom  UK

CLC USA  US

CLC Uruguay  UY

CLC Venezuela  VE


mensen christelijke louboutin

Кроссовки христианские louboutin
fir louboutin
louboutins saor

Isra

Volgens Buma komt moderniteit voort uit de christelijke leer

Een inhoudelijk verhaal op grond van een politieke visie – Buma’s H.J. Schoo-lezing nodigt niet alleen uit tot discussie, hij biedt ook perspectief in tijden van oneliners en selfies.

Met de hem kenmerkende humor begon cda-leider Sybrand van Haersma Buma vorige week zijn H.J. Schoo-lezing. Hij dankte de aanwezigen dat ze naar de door weekblad Elsevier georganiseerde lezing waren gekomen en niet naar Carré waren gegaan, waar diezelfde avond Jesse, the Movie draaide. Het was me toch al een week, vond Buma, want behalve Jesse, the Movie, Buma De Lezing was er ook nog Sharon Het Boek.

Rondom de film en het boek ontstond een mediahype. De documentaire over de GroenLinks-leider zou propaganda zijn, waarop bnnvara die eerder akkoord was gegaan met de voorwaarden waaronder de film tot stand was gekomen ijlings besloot deze niet op televisie uit te zenden. Een rechte rug had de omroep niet misstaan. De politieke leegheid van de documentaire was de moeite waard geweest voor een groter publiek. Laat dat zelf oordelen of het zich aangetrokken voelt tot een beweging, zoals GroenLinks haar partij graag ziet, die het gevaar loopt vooral te bestaan uit persoonsverheerlijking en trucjes.

Het boek van voormalig SP-Kamerlid Sharon Gesthuizen veroorzaakte commotie omdat ze daarin laat zien – al is dat op zich geen nieuws – hoe oud-partijleider Jan Marijnissen als een potentaat opereerde en hoe de fractie voor hem sidderde en boog. Maar het boek doet je je vooral afvragen waarom zij zich zo lang heeft laten koeioneren. En uit wat voor wereld komt Gesthuizen als ze zich pas als ze ziek is realiseert dat collega-Kamerleden van andere politieke partijen gewoon aardige mensen kunnen zijn en geen vijanden.

Wat film en boek van de lezing doen verschillen is echter niet alleen de mediahype. Zowel in de film als in het boek draait het om de persoon van de politicus, om Jesse en Sharon, in de lezing niet. De eerste twee zijn egodocumenten, misschien zijn ze wel kenmerkend voor deze tijd van selfies en voor de camera je hart uitstorten. In de lezing is Buma uiteraard ‘aanwezig’, maar dan omdat hij zijn politieke gedachtegoed uiteen probeert te zetten, zijn kijk op de huidige ‘verwarde tijden’ en de lange lijnen die hij vanuit zijn christelijke achtergrond ziet voor de toekomst. Sybrand zelf loopt niet voor de camera.

Buma probeert zich in te leven in de zorgen van de gewone burgers, zorgen om banen, om verruwing in de samenleving, om opleidingen en om eenzaamheid. Die mensen boze burgers noemen, zo zei Buma, is doen alsof die burgers afwijken van wat volgens degenen die dat etiket opplakken, de hoogopgeleiden, de norm is. Doen alsof Geert Wilders, de Brexit, het Nederlandse Oekraïne-referendum en Donald Trump slechts irrationele oprispingen zijn, leidt volgens de cda-leider tot struisvogelgedrag.

Moderniteit is volgens Buma niet in strijd met de christelijke leer

De kritiek op Buma dat boze burgers op Twitter zelf bijdragen aan de verruwing laat het overgrote deel van de bezorgde burgers die er niet in grove bewoordingen op los twitteren buiten beschouwing. En slaat daarmee het politieke gesprek over hun zorgen weer onmiddellijk dood.

Zoals ook de discussie over de behoefte aan gemeenschapszin en tradities in de samenleving waar de cda-leider op hamert meteen de kop in wordt gedrukt door de critici die zich focussen op Buma’s verwijzing naar de joods-christelijke tradities waarop Nederland volgens hem is gebouwd. Daarmee doen deze critici alsof Nederland geen Plakkaat van Verlatinghe heeft gekend waarmee het zich onafhankelijk verklaarde van de katholieke Spaanse koning, alsof Nederland geen schoolstrijd heeft gekend waardoor gelovigen, maar ook andere groepen ouders, nog steeds hun eigen school kunnen oprichten, alsof de Nederlandse dorpen en steden niet bezaaid zijn met, inmiddels vaak leegstaande of voor andere doeleinden gebruikte, protestantse en katholieke kerken. De lange historische lijnen zien wil nog niet zeggen dat je niet open staat voor verandering.

Wie bang is dat Buma een oerconservatief is die verlangt naar het verleden en erop uit is heel Nederland zijn op het christelijke geloof gebaseerde wil op te leggen, kan hem houden aan zijn eigen woorden. Moderniteit is volgens Buma niet in strijd met de christelijke leer, maar komt daar juist uit voort, omdat vrijheid in die leer een grote rol speelt. Waarbij vrijheid dan wel verantwoordelijkheid inhoudt en niet is ‘lekker doen waar je zelf zin in hebt’. En omdat Buma de lange lijnen kent, weet hij hoe tijdens de schoolstrijd de tirannie van de meerderheid dreigde toen de liberaal Jan Kappeyne van de Coppello vond dat ‘dan die minderheid maar moet worden onderdrukt’, waarbij met die minderheid de confessionelen werden bedoeld.

Wie Buma verwijt dat hij tegen diversiteit zou zijn, hoort alleen dat hij zegt dat diversiteit geen doel op zich is, maar niet dat hij ook zegt dat Nederland altijd een land is geweest van minderheden, een land waarin gewetensvrijheid een groot goed is. Dat laatste eist hij inderdaad ook van nieuwkomers. Maar omgekeerd kunnen ze dat dan ook van hem eisen. Waarbij gewetensvrijheid voor Buma geen cultuurrelativisme is. Zijn angst is dat de islam die gewetensvrijheid niet erkent, waardoor volgens hem de hoop op een Europese islam ijdel is.

In een tijd van oneliners, lege documentaires en egoboeken is het een uitzondering een politicus een uur lang te horen praten over zijn visie. Alleen dan weet je waarop zijn politiek handelen is gegrondvest, kun je grondig inhoudelijk met hem van mening verschillen en hem houden aan zijn eigen principes. De eerstvolgende gelegenheid daarvoor is het regeerakkoord. Met deze aantekening dat ook het sluiten van compromissen een traditie is in de Nederlandse politiek.

Web 37 omslag web
uit nr. 37 –